Detectie van lasafwijkingen
om passing- en verspillingfouten op te sporen

Lasafwijking is elke afwijking tussen de plek waar de verbinding of las zou moeten zitten en waar deze zich daadwerkelijk bevindt. Dit omvat verbindingsafwijkingen, waarbij de op elkaar aansluitende randen vóór het lassen versprongen zijn – vaak 'high-low' genoemd bij platen en buizen – en een lasrups die naast de verbindingslijn ligt. Ook ontbrekende of extra lassen worden gerapporteerd, omdat deze uit dezelfde lay-outcontrole naar voren komen. Elke fout wordt op de afbeelding van het onderdeel getoond, zodat het team precies ziet welke verbinding of las is verschoven.

Een goed gevormde lasrups die naast de naad ligt, smelt mogelijk slechts één kant vast. Dat gebrek aan inbranding op de zijwand is vanaf het oppervlak moeilijk te zien en kan de verbinding aanzienlijk verzwakken. Het controleren van de laslocatie detecteert de omstandigheden die dit veroorzaken, wat goedkoper is dan het ontdekken van de zwakte bij destructief onderzoek of in het veld. Het geeft het lasteam ook bewijs om opspanningen aan te passen voordat de sterkte wordt aangetast.

Het station vindt elke las en de nabijgelegen onderdeelfuncties, zoals randen, gaten of de naadlijn, en meet vervolgens de afstand daartussen. De lasafwijking wordt vergeleken met de limiet voor die las op die variant. Door vanaf het onderdeel zelf te meten, in plaats van vanaf een vast punt in het beeld, wordt voorkomen dat normale bewegingen van het onderdeel leiden tot valse afkeuringen. Dezelfde methode werkt op beugels, frames, buizen en gefabriceerde samenstellingen.

Slijtage van opspanningen en losse positioneerders, toortsuitlijning na een botsing of vervanging van het mondstuk, een robotpad dat is verlopen en een slechte pasvorm van de naad zijn de gebruikelijke oorzaken. Elk laat een patroon achter in de gegevens: een probleem met de opspanning beïnvloedt één station, terwijl een stoot tegen de toorts elke las van één robot verschuift. Trends maken dat patroon snel zichtbaar. Door het patroon te kennen, kan het onderhoud direct naar de juiste opspanning of robot gaan.

Ja. Elke onderdeelvariant krijgt zijn eigen laslay-out, met een lijst van elke las, de zone en de limieten. De juiste kaart wordt geselecteerd via recept, barcode of een signaal uit de cel, waardoor handmatige instellingen bij productwissels niet nodig zijn. Een onderdeel dat is gelast met de lay-out van een andere variant wordt direct afgekeurd. Lay-outs worden op één plek bijgewerkt wanneer een technische wijziging een las verplaatst.

Randafwijkingen tussen platen of buizen kunnen voor of na het lassen worden gemeten wanneer beide randen zichtbaar zijn. Waar hoogte belangrijk is, zoals bij een verspringing tussen twee platen, wordt 3D-detectie toegevoegd. Het controleren van de naad vóór het lassen detecteert een slechte pasvorm in een vroeg stadium, terwijl controle na het lassen bevestigt dat de las de naad heeft gevolgd. Het opsporen van pasvormproblemen vóór het lassen bespaart bovendien draad, gas en cyclustijd.

Nee. Naadvolging (seam tracking) stuurt de toorts tijdens het lassen door de naad in realtime te volgen. Positie-inspectie controleert het resultaat achteraf op elk onderdeel. Ze werken goed samen: inspectiegegevens laten zien wanneer naadvolging of programmering aandacht nodig heeft, en het detecteert fouten in cellen die helemaal geen naadvolging hebben. Veel fabrieken gebruiken beide, waarbij inspectieresultaten bepalen wanneer de naadvolging opnieuw moet worden gekalibreerd.

Stuur tekeningen met elke las en de bijbehorende positielimieten, gelaste onderdelen met zowel correcte als verkeerd geplaatste lassen, de varianten die u produceert en de lay-out van de cel. Voeg de cyclustijd toe en geef aan waar een vastgehouden onderdeel moet komen. Hiermee kunnen wij camera's, referentiepunten en integratie aanbevelen voor pasvorm- en positiecontroles op uw lijn. Onderdelen van beide uiteinden van een onderhoudsinterval voor de opspanning laten zien hoeveel verloop het station moet kunnen volgen.